Goosebumps 2:Haunted Halloween (2018) 23.976 fps OCR runtime 01:29:48
ยินดีต้อนรับสู่วอร์เดนคลิฟฟ์
เทสล่า - อิเล็กทริกซ์
นิโคลา เทสล่า ปี 1856-1943
ความกลัว
ความกลัวคือสิ่งที่ทุกคน เคยประสบพบเจอ
ความกลัวคือความรู้สึกที่เราทุกคนรู้
สำหรับฉัน ความกลัว ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตของฉันคือ...
เรียงความสมัครเรียน มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ให้ตาย ห่วยชะมัด
โคลัมเบีย
"บรรยายถึงครั้งที่คุณเผชิญความกลัว ความท้าทายหรือล้มเหลว
มันนิยามตัวคุณว่าอย่างไร หรือคุณเอาชนะมันได้อย่างไร"
สวัสดี
ไทเลอร์ นายทำอะไรเนี่ย บ้าหรือไง เดี๋ยวแม่ของฉันก็ได้ยินนายหรอก
- เธอเห็นหน้ากากนี่มั้ย ลดราคาด้วย - น่ากลัวสุดๆ
โทษที ฉันผ่านมาแถวนี้ ฉันส่งข้อความหาเธอ 10 รอบได้
ฉันก็บอกนายแล้วไงว่าปิดมือถือ
ถ้าฉันส่งไม่ทันกำหนด ฉันอดเข้าโคลัมเบียแน่
เธอก็จะได้อยู่ที่นี่กับฉันต่ออีก 4 ปีไง
คิดซะว่าฉันเป็นมหาวิทยาลัยสำรองสิ ใกล้บ้าน ปาร์ตี้สนุกๆ
จริงเหรอ นายมีวิชาเขียนอย่างสร้างสรรค์ด้วยมั้ย
ฉันสร้างสรรค์สุดๆ ฟังนะ ฉันเอากระเป๋าห่วงใยมาด้วย
พริงเกิลส์ แล้วก็เร้ดบูลล์สักหน่อย
- ขอบใจนะ - ยินดี
จับได้คาหนังคาเขา
- คาหนังคาเขา - แม่จัดการเอง
แม่ นี่ไม่ใช่อย่างที่แม่เห็นนะ
ไม่ แม่รู้ว่ามันเป็นยังไง แม่ได้ยินหมดแล้ว
เดี๋ยวนี้คนไม่กระซิบกันแล้วเหรอ
"นี่ ฉันเอาพริงเกิลส์กับเร้ดบูลล์มาให้"
"นายพูดเบาๆ หน่อยสิ เดี๋ยวแม่ของฉันจะได้ยินเอา"
ไทเลอร์ กลับบ้านไป
ครับผม
เพื่อความชัดเจน คุณอยากให้กลับ ทางหน้าต่างหรือประตูหน้า
โอเค ผมไปทางหน้าต่างก็ได้
โทษทีนะ ซาราห์ พรุ่งนี้เจอกัน
ไม่เจ็บ
ก็ยังไม่เจ็บ
- ไปนอนซะ - แม่ หนูอธิบายได้
พรุ่งนี้เช้าเราค่อยคุยกัน
- แซมต้องชอบแน่ - ลูกก็ไปนอนเหมือนกัน
- ผมทำอะไรผิด - แม่ไม่ต้องการผู้ช่วย
ก็ได้ ไปนอนแล้ว
ลูกต้องเลิกเอาไฟช็อตตัวเอง แล้วไปกินมื้อเช้าซะ
แม่ นี่ต้องส่งพรุ่งนี้แล้ว
คะแนน 50 เปอร์เซ็นต์ ของเกรดผมเลยนะ
ลูกก็เิานไข่ สัก 50 เปอร์เซ็นต์หน่อยเป็นไงล่ะ
ซอนนี่ ถามจริง
ขอโทษครับ ผมใกล้เสร็จแล้ว
มาแล้วค่ะ
มาแล้ว
- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณควินน์ - สวัสดี แซม
- นายเป็นไงบ้าง - เคธี่ ขอบใจที่ช่วยดูแซม
อีก 3 วันเรากลับมา เราติดค้างคุณแล้ว
แน่นอนสิคะ
ซอนนี่ หยิบเป้มา
ซาราห์ ไปได้แล้ว แม่มีธุระต้องทำระหว่างทาง
กำลังไปค่ะ
ฉันเสียใจด้วยนะที่ถูกจับได้เมื่อคืน
ดีแล้วที่ตอนนี้ฉันอยู่นี่ เผื่อมีผู้ชายคนอื่น มาปีนหน้าต่างห้องของพี่อีก
ซอนนี่ ฉันจะฆ่านาย
ไว้ไปฆ่าเขาในรถ โอเคนะ ไปๆ ๆ
ฮัลโลวีน มีฟักทองและหนูมากมาย
ฮัลโลวีน มันช่างแสนสุข
ฮัลโลวีน
- เร็วเข้าอีกๆ - มีฟักทองและหนูมากมาย
ไง เคธี่ ไง เด็กๆ
คุณชู
โอ้โห นี่คุณสร้างสวนสนุกเลยนะเนี่ย
ดูนี่นะ
พระเจ้า
เหมือนอยู่ในหนังเลย
อีกไม่นาน ผมจะให้เจ้าพวกนี้บินไปบินมา
ก็เพื่อเด็กๆ นั่นแหละ
- โอเค - ครับผม บาย
- ที่จริงเขาไม่มีลูกใช่มั้ย - ใช่ เขาไม่มีหรอก
ร้านเฟร็ดฟาร์มาซี
เอาล่ะ ทุกคน เร็วกันหน่อยนะ
เอาล่ะ ทุกคน พวกลูกแต่ละคน ไปเลือกฟักทองมาแกะสลักได้ตามใจ
แต่ให้กลับมาเจอแม่ ที่ช่องคิดเงินใน 5 นาที ตกลงนะ
เอาล่ะ
ตรงนี้เลยเหรอ เอาจริงเหรอ
ใช่ ที่นี่ ทุกที่ เขาเรียกว่าการตลาด
พี่น้องขยะ
ลูกอยากพูดอะไรกับแม่มั้ย
แม่คะ แม่ เมื่อคืนหนูทำงานทั้งคืน หนูสาบานได้
สาบานเลยว่าไทเลอร์แอบเข้ามาและ...
หนูคิดเรื่องเขียนเรียงความไม่ออก
ลูกเป็นนักเขียนที่เก่งมาก แต่ไหนแต่ไรแล้ว
พอต้องสรุปชีวิตทั้งชีวิตของตัวเอง ในเรียงความหน้าเดียว มันฟังดู...
ไม่น่าประทับใจ
ลูกจ๋า แม่ว่าลูกน่าประทับใจ และเก่งมากๆ นะ
- จริงเหรอ - ขอบคุณค่ะ
จริงจ้ะ
เพราะงั้นแม่เลยอยากให้ลูก ดูแลซอนนี่ กับแซม ตอนแม่ควบกะอาทิตย์นี้
ไม่นะ แม่ หนูส่งเรียงความศุกร์นี้
ซอนนี่ตัวใหญ่กว่าหนูแล้ว ไม่ต้องใช้พี่เลี้ยงหรอก
ได้เห็นตอนที่เขาระเบิดของ ทั้งๆ ที่มีคนดูแลมั้ยล่ะ
ลูกจ๋า แม่รู้ว่าลูกตั้งสมาธิ กับการออกไปจากที่นี่
แต่ถ้าแม่ไม่เข้ากะควบ แม่อาจตกงานได้
แม่อยากรู้ว่าแม่ฝากฝังลูกได้
โอเค ก็ได้ค่ะ
- จริงนะ - ค่ะ จริงๆ
เอาที่ติดตาปลา เป็นของสมนาคุณไปเลย แม่สาวน้อย
ถามจริง แม่
คุณดูดีนะวันนี้ เคธี่
ขอบคุณนะ ปีนี้สีน้ำเงินกำลังมาแรง
- ฉันเห็นแล้วว่าคุณได้โน้ตไป - ผมว่าเราคงรู้กันดี
โอเค นี่ รู้มั้ย ผ้าอ้อมผู้ใหญ่ ซื้อ 2 แถม 1 นะ เอาอีกห่อมั้ย
- วันนี้ฉันอยากได้แค่ห่อเดียวค่ะ - โอเค ได้เลย
ฉันไม่ได้เอามันไปใช้นะ ของบ้านพักคนชราที่ฉันทำงานน่ะ
- ฉันไม่... - นี่ ไม่ได้คิดๆ
ฉันใช้ห้องน้ำ
เรียบร้อย เอาล่ะ หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกเร็วๆ นี้
ค่ะๆ ขอบคุณที่ดูฉันหัวจรดเท้านะคะ
- ที่ช่วยคิดเงิเนของที่ฉันซื้อน่ะค่ะ - ครับๆ ทั้งคู่แหละ
- ครับ - เดี๋ยวฉันเอาผ้าอ้อมไปล่ะนะ
สุขสันต์วันฮัลโลวีน
โรงเรียนมัธยมต้น แดเนียลเว็บสเตอร์
ฉันช่วยได้นะ
นี่ รอก่อน
อยากให้เก็บขยะ เรียกพี่น้องขยะ
เพื่อน มีรับสมัครโครงงานวิทยาศาสตร์
ถ้าฉันทำให้เสาเทสล่าทำงานได้ ชนะสบายๆ มันต้องเจ๋งมากแน่
นายหมายความว่าไง เราเจ๋งอยู่แล้ว
เราเป็นนักล่าสมบัติ คนแถวนี้นับถือเรา
นี่ พี่น้องขยะ
พ่นกระดาษเหรอ เด็ก 9 ขวบหรือไง
นายว่าไงนะ
แซม นายทำอะไรน่ะ
ฉันจัดการเอง
รู้มั้ย...
เราว่าจะปาทิชชู ใส่บ้านครูใหญ่แฮร์ริสันคืนพรุ่งนี้
แต่ตอนนี้ ฉันว่าเราคงจะวิ่งไล่พวกนายทั้งคืน
นี่ นักเรียน รีบไปซะ ไม่งั้นพวกเธอจะสายเอา
ได้ครับ ครูฮูเวอร์ ผมแค่ยกย่องเพื่อนรัก แซมกับซอนนี่
ที่ช่วยสอนการบ้านและเรื่องการเรียน
ไปเรียนซะ
ได้
ไอ้เฮงซวย
- ขอยืมหนังสือเล่มนี้ครับ - นายชื่อ...
ไทเลอร์ มิตเชลล์
โอเค ไทเลอร์ มิตเชลล์
ใช่ นายยังไม่ได้คืนหนังสือ 4 เล่ม ตั้งแต่ปี 2
และบัญชีของนายถูกอายัด
- ตายจริง - แก้อายัดต้องจ่าย 40 เหรียญ
ฉันเพิ่งจ่ายเงินซื้อตั๋ว ไปดูดีเจบิสกี้ที่เด็นให้เราคืนนี้
เธอต้องมา ห้ามปฏิเสธ
เป็นการขอโทษที่เธอถูกจับได้เมื่อคืน
ไม่ได้ แม่ให้ฉันดูแล เจ้าน้องทึ่ม กับเพื่อนของเขาทั้งอาทิตย์
ไม่เอาน่า ไม่ต้องรอจนเข้ามหาวิทยาลัย แล้วถึงจะเริ่มเล่นสนุกได้หรอก
งานเริ่ม 2 ทุ่ม
หาพี่เลี้ยงให้น้องของเธอสิ
โอเค แซม นายคิดว่าไง
ดูเหมือนนายเลย
ฮัลโหล
ครับ ใช่ คุณกำลังพูดอยู่กับพี่น้องขยะ
- ครับ คุณผู้หญิง บ่ายนี้เหรอ - ไม่
ขอผมถาม เพื่อนร่วมงานก่อน
- วางสายเดี๋ยวนี้เลย - เป็นโอกาสของเราแล้วนะ
- เรายุ่งเกินไป หยุดเลยนะ - เราจะทำ
ฉันมีโครงงานเสาเทสล่า มีงานพีชคณิต ไม่เอา
- ก็ได้ๆ ๆ เอาเถอะ - แซม
โอเค ก็ได้
คุณโชคดีแล้ว ครับ เราจัดให้คุณได้
เลขที่ 24 แอชลีย์เลนนะ
ไม่มีปัญหา ไม่มี
ครับ ไม่ต้องกลัว ขยะคืองานถนัดของเรา
ขยะคืออะไรนะ นายเคยรู้บ้างมั้ยว่าตัวเองพูดอะไร
ไปใส่รองเท้าซะ ได้เวลารวย
ฉันใส่รองเท้าอยู่แล้ว
พี่น้องขยะวอร์เดนคลิฟฟ์
ฉันว่าที่นี่ล่ะ 24 แอชลีย์เลน
24 อาจเป็นจำนวนคน ที่ถูกฆ่าที่นี่
เอาล่ะ ซอนนี่
ลุยกันเลย
นี่ ฉันไม่ชอบสายตา ที่มันมองเราเลย
เราเป็นนักล่าสมบัตินะ ซอนนี่ อย่าลืมสิ ไปกันเถอะ
สวัสดี
สไตน์
สมบัติล้ำค่า
ที่นี่มีผีสิงแน่ๆ
เพื่อน มีของอยู่ตรงนี้อีก มาสิ
ห้องนี้แย่กว่าอีก
ไม่เอาน่า ซอนนี่ มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว
ใครเขาสตัฟฟ์แมวกันล่ะ
งานนี้เขาจ่ายเราเท่าไหร่นะ
- ไม่อยากเชื่อว่านาย บอกว่าเราไม่คิดเงิน - ไม่ใช่ไม่คิดเงิน
ผู้หญิงปลายสายบอกว่า เราเอาของทุกอย่าง ที่เราไม่ทิ้งไปได้เลย
ของบางอย่างมีค่าเหมือนเงินนะ
นายรู้มั้ยอะไรที่มีค่าเหมือนเงิน แซม เงินจริงๆ ไง
เริ่มทำความสะอาดเถอะ เร็วเข้า
เจอของเพิ่มในห้องใต้หลังคา
- โอเค เราได้อะไรบ้าง - นี่อาจจะมีค่าก็ได้
มันติด
พวก ฉันว่าเราเพิ่งเจอหีบสมบัติ
- ไปเอามา - แจ็คพอต
นี่มันวิเศษไปเลย ในนี้กว้างเท่าห้องนึงเต็มๆ เลย
ฉันบอกนายแล้วไง เรามานี่ เราเจอสมบัติ
ช่วยฉันที ฉันว่าในนี้จะมีทอง เพชรกับบิตคอยน์แน่นอน
นายรู้ใช่มั้ย ว่าบิตคอยน์เป็นสกุลเงินดิจิทัล
ไม่ใช่เหรียญจริง เป็นเหรียญเสมือนจริง
มันเจ๋งสุดๆ มันเริ่มด้วยกระบวนการ ที่เรียกว่าการขุดเหมือง...
- เลิกเป็นเนิร์ดสักแป๊บ แล้วช่วยฉันหน่อย - ได้ โทษที
ขอบคุณ นี่ เอาล่ะ พร้อมมั้ย 3.. 2.. และ...
อะไรเนี่ย
มันล็อก
ใครจะล็อกหนังสือล่ะ
นี่ไงกุญแจ
ให้ตายสิ
บทที่ 1
อะไรอยู่ในนี้ล่ะ
ไม่มี แค่หนังสือเก่าเน่าๆ
ไม่มีปกในด้วย
สมบัติกะผีน่ะสิ
ฟังนะ เรายังมีของพวกนี้อยู่ นี่ของดีทีเดียวนะ
เอาหนังสือไปด้วยแหละ มันน่าจะมีค่าอะไรสักอย่าง
แซม แซม หันมา
มันมาจากไหนน่ะ
"ฉันชื่อสแลปปี้ นายล่ะ"
เดี๋ยวนะ ฉันว่าข้างหลังมีเขียนอะไรไว้
"คาร์รู มาร์รี โอดอนน่า โลมา โมลอนู คาร์ราโน่"
มันน่าขนลุกชะมัด
ดูเหมือนมันมีชีวิตเลย
ฉันว่าของในบ้านนี้ ไม่มีชีวิตหรอก ตั้งแต่แมวตัวนั้นแล้ว
ฉันหมายถึงดูบ้านหลังนี้สิ
แต่ตอนนี้ฉันมีชีวิตแล้ว
โธ่ ซอนนี่ จูบฉันหน่อย ขอจูบสักที
- ไม่ตลกนะ - ตลกสิ ฮาจะตาย
นี่เป็นธุเรกิจ เรากำลังทำธุรกิจ นายจริงจังกว่านี้หน่อยเถอะ
มันง่ายนิดเดียว ซอนนี่ เถอะน่า เพื่อน นี่ ฉันจะเอามันไปด้วย
ไม่รู้นายเอามันมาด้วยทำไม
- พูดอะไรของนาย มันเจ๋งดีออก - ช่างเถอะ
เฮ้ นั่นพวกพี่น้องสองสาวขยะนี่นา
เจริญล่ะ
ก็นะ อย่างน้อยเราก็รู้ว่า การตลาดได้ผล
แถวนี้ไม่มีครูคอยช่วยนายแล้ว
นี่ นายใส่เสื้อถักตัวเก่าของฉัน ที่ยายขายเลหลังหรือเปล่า
อย่ามายุ่งกับเรา
โอเค เอาเสื้อถักของฉันคืนมา แล้วฉันจะปล่อยนายไป
- เอาจริงเหรอ - เว้นแต่นาย อยากถูกชกหน้า
เอาไงก็เอา
กล่องของนายด้วย
ได้ เอาไปเลย
นี่ เราได้อะไรมาเนี่ย
- อะไรน่ะ - ไหนดูซิ วิทยุเก่า
- นั่นไม้บรรทัดเหรอ - ของเล่นหมา
หนังสือโง่ๆ เล่มนึง
ธุรกิจไปได้สวยเลยนะ
ตานายแล้ว
ไม่ ฉันไม่เอากล่องฉันให้นายหรอก
แซม เอาให้มันไป ฉันไม่อยากถูกชกหน้านะ
ไม่มีทาง เราเหนื่อยเพื่อของพวกนี้
นี่ ทอมมี่
- ดูนั่นสิ - ทอมมี่ เอามันคืนมา
นายอยากได้ตุ๊กตาเหรอ จะเอากลับไปแต่งตัวให้มัน ที่บ้านหรือไง
ทอมมี่ นี่มันไม่ตลกเลยนะ
แซม...
อะไรวะเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ทอมมี่ ดึงกางเกงขึ้นซะ - มันติด
ขอบคุณมาก ซอนนี่ ต้องไปแล้ว
ไปๆ ๆ ไม่ อย่าจับกางเกงในฉัน ให้ตาย หยุดเลย
ไม่ ไปจับพวกมัน ไปสิ จับมันมา
- ไป - โอเคๆ ๆ
ปั่นให้เร็วกว่านี้สิ
ไม่นะ
สู้หน่อย อย่าให้มันง่ายเกินไป
เราต้องไปแล้วๆ
เราจะตามนายทันแล้วนะ
พวกมันใกล้เข้ามาแล้ว
เร็วอีก
- เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้สิ
กลับมานี่นะ ทั้งคู่เลย
ทำไมหลุดอยู่เรื่อยเลยเนี่ย
ซาราห์ พี่ต้องไม่เชื่อแน่ว่าเกิดอะไรขึ้น พี่ไม่มีทางเชื่อแน่
เราไปบ้านร้างน่ากลัวๆ มา แล้วเราก็เจอเตาผิง
มีแมวบนนั้น ฉันบิดมัน แล้วมันก็เปิดเข้าไปเป็นห้องลับ
แล้วก็มีหีบสมบัติ
โอเค สรุปสั้นๆ เลย เราเจอ...
เจ้านี่
เจ้านี่แหละ
พวกนายดูกระตือรือร้นที่จะเห่ยกันจังนะ
เอานี่ แม่บอกเจาะจงมาเลยว่า ให้นายพับผ้าที่ซักแล้ว
ถ้านายอยากให้ช่วย ฉันอยู่ในห้อง แต่อย่าได้อยากให้ฉันช่วยอะไรทั้งสิ้น
นี่ ซาราห์ นี่มันเขียนชัด ว่าให้พี่เป็นคนพับผ้า
ซาราห์
อินสตาแกรม ตีตี้มิตเชลล์
ได้ตั๋วมาเมื่อคืน
ฉันทำอะไรเนี่ย
- เราห้ามกระโดดแล้วนี่นา - ฉันก็ห้ามห่วย นายก็ยังทำ
เถอะน่า
เฮ้ ไชโย
เยี่ยม
- ตอนนี้ 4 ต่อ 1 นายจะดีใจทำไม - ได้คะแนนก็ควรดีใจสิ
บาย ฉันไปล่ะนะ
- พี่จะไปไหน - ข้างนอก
4 ทุ่มจะกลับมา ถ้าแม่โทรมา บอกไปว่าฉันอาบน้ำอยู่
พี่จะช่วยดูฉัน นำเสนอวิทยาศาสตร์นี่นา
มีหุ่นบนโซฟา 2 ตัว ให้สักตัวดูให้สิ
เดอะเด็น
ไทเลอร์
เอาล่ะ เรียบร้อย
โอเค แล้วก็...
จ่า คำสั่งของคุณคือเฝ้าระเบียงนี้ไว้
เมื่อกว่า 100 ปีที่แล้ว...
เมื่อนิโคลา เทสล่าเปิดไฟ
ให้ท้องฟ้าสว่างไสว เหนือวอร์เดนคลิฟฟ์ นิวยอร์ก
เทสล่าอยากสร้างโลก
ที่ทุกอย่างสามารถส่งผ่าน ทางเสาไฟฟ้าใหญ่ยักษ์ได้
พลังงาน เสียง หรือแม้กระทั่งคลื่นสมอง
มันเหมือนกับจุดกำเนิดของวายฟาย
แต่อยู่ๆ เขาก็ปิดห้องทดลอง อย่างลึกลับในปี 1908
เสานี้ไม่ได้ส่องประกายให้ท้องฟ้าอีก
จนกระทั่ง...
วันนี้
ผมขออาสาสมัครด้วยครับ
คุณครับ คนที่สวมสูทสีเทา
ถือนี่ไว้ แล้วเตรียมตัวตะลึงได้เลย
ผมขอเสนอ...
เทสล่า
อย่ามองผมอย่างนั้น ผมพยายามทำให้เสาคุณใช้ได้อีกครั้ง
สุดยอดเลย
ฉันคนนึงแหละที่คิดว่า มันเป็นการนำเสนอที่น่าตื่นเต้น
แซม ฉันไม่หลงกลมุกนี้อีกหรอกนะ
ตลกตายล่ะ
มีไมค์เหรอ นายโทรเข้ามือถือหรืออะไร
แซม แซม แกล้งกันโง่ๆ
นายเคยได้ยินเรื่อง เว้นระยะห่างระหว่างบุคคลมั้ย
แกคุยกับฉันได้ไง
นายทำให้ฉันมีชีวิต จำไม่ได้เหรอ ซอนนี่
- แซม - อะไร
มีปัญหาอะไรล่ะ
ขึ้นมานี่เร็ว ขอล่ะ
พวก ฉันบอกแล้ว ฉันไม่สนเรื่องเทสล่า
- เดี๋ยวนี้เลย แซม - ก็ได้
ฉันอยากได้น้องชายมาตลอด
อย่าสอนฉันเรื่องแทสล่าเลยนะ
สวัสดี แซม ขอบคุณที่ช่วยฉัน จากพวกปัญญาอ่อนนั่นวันนี้นะ
มันทำงานด้วยแบตเตอรี่
ไม่ๆ ๆ แซมๆ มันมีชีวิต
ขอโทษด้วย ที่ทำแบบนั้นกับทอมมี่
จะบอกว่าเขา ถูกสายยางขวางก็ได้
- ฝีมือของนายเหรอ - ใช่
ตอนนี้เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เราเป็นพี่น้องกันได้นะ
ฉันว่าฉันเป็นพี่น้องขยะได้ดีทีเดียว
เหรอ ขอเวลาเดี๋ยว ขอคุยแป๊บ
- นี่เราบ้าไปแล้วเหรอ - ฉันว่าเราบ้าพร้อมกันไม่ได้หรอก
โอเค ขอพูดให้ชัด เรากำลังคุยกับหุ่นกระบอกอยู่นะ
ใช่
มันอาจมีชีวิตจริงๆ
ฉันก็มีชีวิตจริงๆ น่ะสิ
และฉันทำให้ปัญหาทั้งหมดของนาย หายไปได้
พี่สาวของนายบอกให้พับผ้าไม่ใช่เหรอ
นั่นไง ตอนนี้ก็มีเวลาทำการบ้านแล้ว
ว่าไงนะ ไม่อยากทำการบ้านเหรอ
ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งทำให้เรียบร้อย
นายรู้จักพีชคณิตด้วยเหรอ
A ยกกำลัง 2 บวก B ยกกำลัง 2 เท่ากับ C ไม่มีการบ้านแล้ว
สุดยอดเลย ถูกทุกข้อ
งั้นนายเปลี่ยนเกรดเราได้หมดเลยสิ
ฉันเปลี่ยนได้แค่ของที่อยู่ตรงหน้าฉัน
แต่ไม่ว่าฉันเห็นอะไร ฉันก็ทำให้มีชีวิตได้
คาร์รู มาร์รี โอดอนน่า โลมา...
โมลอนู คาร์ราโน่
ยกที่ 1 สู้
สุดยอดไปเลย
ฉันจะไม่ขัดเรื่องการเก็บขยะอีกแล้ว
รอให้แม่กับซาราห์รู้ก่อนเถอะ
ช้าก่อน เด็กน้อย
ให้เรื่องนี้ เป็นความลับของเราไปก่อน
ให้โอกาสฉันชนะใจพวกเขาก่อน
เล่นได้ห่วยจัง
ฉันเล่นชนะนายแน่
- ไม่อยากเชื่อว่านายจะแพ้หุ่นกระบอก - ใช่มั้ย
นี่ฉันไม่ได้ใช้พลังพิเศษด้วยซ้ำ
กลับมาเร็วนะเนี่ย
- อย่าถาม - พี่โอเคมั้ย
- แิาดอะไรขึ้น - แิาดอะไรขึ้นเหรอ
ก็ปรากฏว่าผู้ชายที่ฉันชอบ มันคือสวะดีๆ นี่เอง
แม่ก็อยากให้ฉัน ดูแลบ้านทั้งหมดคนเดียว
และถ้าฉันไม่คิดเรียงความให้เสร็จ ภายในวันศุกร์
ฉันคงไม่มีวันได้ออกจากเมืองนี้ เพราะงั้นฉันไม่โอเค
ทำไมพวกนายทำตัวแปลกๆ
- เราเหรอ - เปล่านี่
- ไม่มีอะไรเลย - ฉันกำลังทำโครงงานวิทยาศาสตร์อยู่
- เราแค่เล่นวิดีโอเกม - แค่เรา 2 คน
ไม่มีใครอื่นอีก
ฉันไปนอนล่ะ
ราตรีสวัสดิ์
เมื่อกี้ใครพูดน่ะ
- ฉันเอง - แซมไง
- ราตรีสวัสดิ์ - แซมกำลังหัดอยู่
- ราตรีสวัสดิ์ๆ - ราตรีสวัสดิ์
- ไปนอนซะ - ราตรีสวัสดิ์ ซาราห์
ราตรีสวัสดิ์
เมื่อกี้ไม่เจ๋งเลย สแลปปี้
อะไรวะเนี่ย
พระเจ้า พวกปัญญาอ่อนนั่น
คิดถึงเธอนะที่งานเมื่อคืน
ก็คงงั้น สนุกมั้ยล่ะ
ก็โอเค พวกเราก็แค่ไปเล่นสนุกกัน ธรรมดาสุดๆ
เหรอ
- หุ่นนี่อะไรเนี่ย - นี่น่ะเหรอ
เราก็แค่เล่นสนุกกัน
ธรรมดาสุดๆ
มาสเตอร์ล็อก
บินไป เจ้าผีน้อย
นี่ ไม่ว่านั่นใคร ช่วยส่งเชือกมาหน่อยสิ
ได้สิ
ครับผม
ตลกมาก
ซาราห์
นี่ๆ ๆ ไม่ตลกนะ ไม่ตลก
ซาราห์ เลิกเล่นซะที
ฉันว่านายนั่นแหละ ทำเป็นเล่น
แกพูดได้ไง
ฉันรักละครเวที
ฉันมักจะเล่นมุกสนั่นกันทั้งเวที
เดี๋ยว ไม่นะ ทำอะไรน่ะ ทำอะไร
บอกมาซิ ไทเลอร์ บนบันไดขั้นสูงสุดเขียนว่าไง
ห้ามเหยียบ
ห้ามเหยียบเหรอ
นายจำไว้เลยนะ
ครั้งหน้าที่นายเหยียบเข้ามา ล่วงเกินน้องสาวของฉัน
สุขสันต์วันฮัลโลวีน
มันคือหุ่นกระบอก หุ่นกระบอก
มันมีพลังเหนือธรรมชาติ
มันใช้พลังจิตเคลื่อนย้ายสิ่งของ
สาบานได้
เธอรู้ ถามเธอสิ มันอยู่ในตู้ล็อกเกอร์ของเธอ
บอกพวกเขาเร็ว ซาราห์ บอกสิ
เป็นเพราะฤทธิ์ยาน่ะครับ คนที่แล้วเห็นมังกร
มันไม่ใช่มังกร มันเป็นหุ่นกระบอก
นิโคลา เทสล่าสร้างเสานี้ที่นี่ ในวอร์เดนคลิฟฟ์ นิวยอร์ก
เพื่อปล่อยกระแสไฟฟ้าไปทั่วโลก
และวันนี้
เราจะปล่อยกระแสไฟฟ้าไปทั่วห้องเรียน
ใครก็ได้บีมฉันออกไปจากห้องนี้ที
ผมขออาสาสมัครด้วยครับ
คุณเลยครับ เสื้อกันหนาวสีชมพู
ถือนั่นไว้ และเตรียมตะลึงได้เลย
ดูนะครับ
พลังแห่งเทสล่า
คุณควินน์ ถอดปลั๊กเดี๋ยวนี้
นั่นมันสุดยอดเลย
และนี่คือการนำเสนอ เรื่องนิโคลา เทสล่าของผม
มีคำถามมั้ย
วันนี้วันถ่ายรูปนะ
สัญญาณเตือนเพลิงไหม้
ไม่ดีแน่ ฉันซวยแล้วล่ะ
เจริญล่ะ หน่วยดับเพลิงมาด้วยเหรอ
ใช่ พวกเขาได้ให้นายซ้ำชั้นแน่ๆ
ช่วยบอกฉันที ว่าพวกนายไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ซอนนี่ระเบิดตึกวิทยาศาสตร์ เจ๋งเป็นบ้า
มันเป็นอุบัติเหตุ
พี่มาทำอะไรที่นี่
ไทเลอร์ มิตเชลล์ เพิ่งถูกขนขึ้นรถพยาบาล
เขาบอกว่าหุ่นกระบอก ที่นายเอาใส่กระเป๋าเป้ของฉัน
ใช้พลังเหนือธรรมชาติโจมตีเขา
เราไม่ได้เอาสแลปปี้ ใส่กระเป๋าของพี่
ขึ้นมา
นายจะบอกว่า...
นายเจอหุ่นกระบอกพูดได้ เดินได้ แต่ไม่บอกฉันงั้นเหรอ
- ก็ตอนแรกมันดูเป็นคนดีนี่นา - มันมีมารยาทเยี่ยม
แถมบอกให้เราเก็บเป็นความลับด้วย
ข้อแรก ฉันเป็นพี่ของนาย
ข้อ 2 มันเป็นกฎโดยทั่วไป
เมื่อหุ่นมีชีวิต บอกให้นายเก็บความลับ นั่นก็ผิดแล้ว
มันไม่ใช่ตุ๊กตาทั่วไป มันมีพลัง มันใช้จิตเคลื่อนย้ายของได้
ฟังนะ นี่มันบ้ามาก
ทำไมมันต้องทำร้ายไทเลอร์ล่ะ
มันอาจจะได้ยินพี่ บ่นเรื่องเขาเมื่อคืน
เยี่ยม ฉันบ่นเรื่องอะไรอีก
แม่
ไง เด็กๆ อยากเห็นมัมมี่มีชีวิตมั้ย
- ขอโทษค่ะ คุณชู - ไม่มีเวลาคุยด้วย
พวกเธอพลาดแล้ว
- แม่ - คุณควินน์
นี่ ไม่เห็นบอกแม่เลย ว่ามีหุ่นกระบอกด้วย สนุกดี
มันนั่งอยู่บนโต๊ะ เหมือนคนตัวเล็กๆ
"ไง เด็กๆ ฉันชื่อโบโบ้ และฉันชอบการเชื่อฟังแม่"
แม่ มันชื่อสแลปปี้ และถ้าเป็นผม ผมจะไม่ทำแบบนั้น
สแลปปี้ ชื่อปัญญาอ่อนมาก
ไม่เอาล่ะ ให้มันชื่อโบโบ้
- แม่ไม่เข้าใจ - คุณควินน์ มันมีชีวิต
แม่ว่าพวกนี้ พยายามแกล้งหลอกผี วันฮัลโลวีน เราแน่ๆ
แต่แม่ไม่เชื่อ เธอล่ะ
ไม่เชื่อ
เดี๋ยวแม่รับเอง
แต่พยายามได้ดี สร้างสรรค์มาก
อยู่นี่นะ อย่าไปไหน
ไง เด็กๆ ที่โรงเรียนสนุกมั้ย
พระเจ้า เสียงน่าขนลุกกว่าหน้าตาอีก
เราจะได้เป็นครอบครัวสุขสันต์
แกไม่ใช่ครอบครัวของเรา
เอาเลย ซอนนี่ ปิดมันซะ
ได้ยินเธอพูดอย่างนั้นทำฉันโกรธเนะ
"คาร์รู มาร์รี โอดอนน่า โลมา โมลอนู คาร์ราโน่"
- อย่าทำแบบนั้น - เอาอีกสิ
"คาร์รู มาร์รี โอดอนน่า โลมา โมลอนู คาร์ราโน่"
มันได้ผล
และเชื่อเถอะ
นายไม่อยากรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนที่ฉันโกรธ
โอเค
เป็นสายที่น่าสนใจมาก
มีอะไรจะบอกแม่มั้ย
ครับ เราพยายามบอกอยู่ หุ่นนั่นเป็นปีศาจ
ระเบิดห้องทดลองวิทยาศาสตร์เนี่ยนะ
ครับ เรื่องนั้นด้วย
รู้มั้ยว่าลูกสร้างความเสียหายแค่ไหน
- แม่ ไม่ใช่ความผิดซอนนี่ - แม่ว่ามันเป็นอุบัติเหตุแหละ
- มันไม่ใช่อุบัติเหตุ ฝีมือไอ้หุ่นนั่น - ใช่
แม่ดูโง่มากเลยเหรอ
เราพูดความจริง
ฟังความจริงจากแม่นะ คืนนี้ งดการเล่นฮัลโลวีน ทั้ง 3 คนเลย
- อะไรนะ - งด
- โธ่ - รู้มั้ย
แม่กะอยู่แล้ว ว่าพวกเด็กผู้ชาย ทำเรื่องแบบนี้
แต่แม่รู้สึกว่าลูกจะช่วยแม่ ดูแลให้เข้าที่เข้าทางได้ ซาราห์
แม่
แม่ผิดหวังจริงๆ
- ไม่เอาน่า แม่ - แม่ ได้โปรด
ไม่ผิดหวังเท่าฉันหรอก
ไปที่ห้องฉัน เดี๋ยวนี้
เรามีปัญหาแล้ว
ใช่ ฉันไม่เคยเห็นแม่ของเธอ โกรธขนาดนั้น
ฉันพูดถึงไอ้หุ่นโรคจิตตรงโซฟานั่น
มีคนเรียกประชุมครอบครัว โดยไม่เรียกฉันเหรอ
เปล่าๆ สแลปปี้ ทำไมคิดงั้นล่ะ
เราแค่วางแผนทำปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ให้นาย
ฉันก็มีเซอร์ไพรส์ ให้พวกนาย 3 คน
นี่เป็นบ้านของฉันแล้ว
และภายใต้ชายคานี้
ฉันเป็นคนตั้งกฎ
โทษทีนะ แต่แกถูกโหวต ให้ออกจากครอบครัวนี้
แล้วเราจะทำยังไงกับมันต่อดี
เตาผิง
ไม่ ไม่มีทาง ฉันได้ฝันร้ายชั่วชีวิตแน่
ไม่ ฉันมีไอเดียดีกว่านั้น
เราเดินมานานมากแล้วนะ
เหมือนที่นี่มีแต่ ต้นพอยซั่นไอวี่งั้นแหละ
เลิกบ่นซะที
ต้องไปอีกไกลแค่ไหนเนี่ย
ที่นี่แหละ น่าจะไหว
ฉันคนเดียวหรือเปล่าที่รู้สึกเหมือน เรากำลังก่ออาชญากรรม
มันเป็นหุ่นนะ ความผิดเดียวที่เราทำก็คือทิ้งขยะ
- พร้อมมั้ย - พร้อมๆ
โอเค ระวังนะ
เรียบร้อย
ไปจากที่นี่กัน
ซอนนี่ มาเร็ว
เราเพิ่งฆ่าหุ่นกระบอก
เชื่อเถอะ มันจำเป็น
และฉันขอบอกว่า ให้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะยังไง ก็ไม่มีใครเชื่อเรา
มันจบแล้ว
เขาถูกล็อกในกระเป๋า
ไม่มีทางที่หุ่นนั่นจะออกมาได้
เธอเรียกใครว่า "หุ่น" ไม่ทราบ พวกทึ่ม
แกต้องการอะไรจากเรา
ฉันแค่อยากเป็น ส่วนหนึ่งของครอบครัว
เขาจะทะลุผ่านกระจกหน้าแล้ว
- ทุกคนโอเคมั้ย - คิดว่างั้นนะ
สแลปปี้อยู่ไหน
ทุกคน ฉันว่าเราเพิ่งทำให้มัน แย่กว่าเดิมพันเท่า
ใช่
- อันนั้นเหรอ - ใช่
หยิบ 1 ชิ้น
หลอกหรือเลี้ยง
เธอเอาไปเลย แฮงค์
เอาล่ะ เข้ามาเลย
ก้าวเข้ามาเลย ไม่ต้องเขินอาย
ยินดีต้อนรับสู่บ้านผีสิงของฉัน
เอาล่ะ เอาไป สุขสันต์วันฮัลโลวีน
ไง เป็นไงบ้าง เหล่าแม่มดของฉัน
มุกของแฟรงเกนสไตน์
ไปได้
เธอเอาไปเลย
บ๊ายบาย
ว่าไง เจ้าหญิงของฉัน
บ๊ายบาย
ว่าไง คาวบอยของฉัน
- ผมไม่ใช่คาวบอย - จ้ะ ใช่เลย บ๊ายบาย
"การก่อกวนอันน่าพิศวงที่เพิ่งเกิดขึ้น ในเมืองแมดิสัน รัฐเดลาแวร์
ย่านพักอาศัยเกิดความเสียหาย และโรงเรียนมัธยมถูกทำลาย
โฆษกของเอฟบีไอบอกว่า เหตุเป็นเพราะ สภาพอากาศแปรปรวน
แต่ก็เป็นข่าวลือเพื่อปกปิด เรื่องที่แปลกประหลาด เกินคาดหมาย
มีผู้พบเห็นแมลงยักษ์ ตุ๊กตาหิมะน่ารังเกียจ และแม้แต่...
หุ่นกระบอกปีศาจ"
- เราแย่แล้ว - "เชื่อว่าสัตว์ประหลาดมีชีวิตขึ้นมา
จากนิยายสยองขวัญ ที่เขียนโดยอาร์แอล สไตน์"
- หนังสือนั่น - หนังสือไหน
ในบ้านร้างนั่น เราเจอหนังสือเก่าเล่มนี้ล็อกกุญแจไว้
แล้วพอเราเปิดล็อกมัน สแลปปี้ก็ออกมา
ใช่ แต่ทอมมี่ แมดิแกนเอาไปแล้ว
แล้วนายรู้ได้ไงว่าอาร์แอล สไตน์ เป็นคนเขียนหนังสือเล่มนั้น
รอเดี๋ยวนะ
กูเกิ้ล อาร์แอล สไตน์
"จากปี 1979-1985...
นักเขียนนิยายสยองขวัญ อาร์แอล สไตน์ อาศัยอยู่ที่วอร์เดนคลิฟฟ์ นิวยอร์ก"
- ที่นี่เหรอ - แบบนั้นไม่ดีแล้ว
"สไตน์เริ่มอาชีพนักเขียนของเขา
ด้วยหนังสือที่ไม่ได้ตีพิมพ์ เรื่องฮัลโลวีน หลอน...
เรื่องราวของหุ่นกระบอกชั่วร้าย
ที่หมายจะสร้าง ครอบครัวของตัวเองด้วย..."
ด้วยอะไร
ด้วยการทำให้ผีฮัลโลวีน มีชีวิต
ลดราคาล้างสต๊อก รับฮัลโลวีน
ฉันชอบของลดราคาวันหยุดจริงๆ
หวัดดี เพื่อนยาก
กูสบั๊มป์
ถ้าเด็กพวกนั้น ไม่อยากให้ฉัน เป็นหนึ่งในครอบครัวของพวกเขา
ฉันก็จะสร้างครอบครัวขึ้นมาเอง
คาร์รู มาร์รี...
โอดอนน่า โลมา โมลอนู คาร์ราโน่
คาร์รู มาร์รี...
ฉุกเฉิน
โอเค
ฮัลโลวีน สเปเชียล ค้างคาวยาง
ฮัลโลวีน สเปเชียล หนูยาง
เยี่ยม
หลอกหรือเลี้ยง
ยินดีต้อนรับ สู่ครอบครัวของเรา
วอลเตอร์ ผู้จัดการร้าน
วอลเตอร์
หน้าที่ของผม คือรับใช้ครอบครัว
งั้นก็มาด้วยกันสิ น้องชาย
มารอดูกัน ว่าฉันมีแผนอะไรบ้าง สำหรับเมืองนี้
ทุกคน ท่าไม่ดีเลย
เรื่องนี้แย่สุดๆ เธอรู้มั้ยว่า เราต้องทำไง เราต้องแจ้งตำรวจ
แล้วบอกพวกเขาว่าไง หุ่นกระบอก จะทำให้ผีฮัลโลวีน มีชีวิตเหรอ
- ใช่ไง - ความคิดเยี่ยม ตำรวจจะมาจับเราน่ะสิ
- เดี๋ยว ทุกคน ฉันเจอเบอร์โทร - ของสไตน์เหรอ
ไม่ มันบอกไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ไหน แต่นี่เป็นเบอร์ริชาร์ด ชีฟเวอร์
เขาเป็นประธาน ของสมาคมอาร์แอล สไตน์วิจักษ์
- พี่ทำอะไรน่ะ - ฉันก็โทรไปไง
สวัสดี นี่คือดอกเตอร์ริชาร์ด ชีฟเวอร์
และสมาคมอาร์แอล สไตน์วิจักษ์
ถ้าคุณพยายามติดต่อสไตน์ ไม่ต้องลำบาก
ไม่งั้นก็ฝากข้อความไว้
ไง คุณชีฟเวอร์ ฉันชื่อซาราห์ ควินน์ ฉันอยู่ในวอร์เดนคลิฟฟ์ นิวยอร์ก
ฉันต้องการติดต่อ อาร์แอล สไตน์ให้ได้สุดๆ
นี่อาจจะฟังดูบ้าบอ แต่ฉันว่า ตัวละครในนิยายของเขา มีชีวิตขึ้นมา
ไง คุณชีฟเวอร์...
ก็นะ
ดูเหมือนว่าเราจะต้องพึ่งตัวเอง
เดี๋ยวสิ เราจะไปไหนกัน
หาตัวทอมมี่ แมดิแกน แล้วเอาหนังสือนั่นมา
เอาอันนั้นไป
- ดีมาก - เขาเอาม้วนนั้น ลงมาไม่ได้แน่นอน
- ทอมมี่ๆ - ทอมมี่ นี่
ทอมมี่ๆ
- พวกบ้านั่นต้องการอะไร - งานนี้ฉันจัดการเอง
เราต้องการหนังสือเล่มนั้น
- มันสำคัญสุดๆ - เรื่องสำคัญสุดๆ
- หนังสือที่มีตัวล็อก - โอเคๆ หนังสืออะไร
เล่มที่นายขโมยเราไป ทอมมี่
- ใช่ ฉันเอามาด้วยนะ - จริงเหรอ
ไม่จริง เจ้าโง่ ฉันจะพกหนังสือ มาเล่นวันฮัลโลวีนทำไม
ทีนี้ก็ กลับไปกับพี่เลี้ยงของนายซะ อีกเดี๋ยวฉันจะไปปาไข่ ใส่บ้านของนาย
ฟังนะ ไอ้เด็กแสบ ฉันไม่ใช่พี่เลี้ยง ฉันเป็นพี่สาวของซอนนี่
นายต้องเอาหนังสือเล่มนั้นมาคืนเรา ไม่งั้นฉันจะทำให้นาย ตกนรกทั้งเป็น
ฉันจะเอากระดาษทิชชูพวกนั้นเช็ด...
โอเค พระเจ้า เธอไม่เห็นต้องโหดร้ายเลย
ไปจากที่นี่กัน
หนังสืออยู่ในห้องของฉันที่บ้าน
แต่ฉันซ่อนไว้ เพราะงั้นขอให้หาเจอนะ พวกอ่อน
ชุดเจ๋งสุดๆ
นี่เกิดขึ้นแล้วจริงๆ เหรอ
ทุกคน เราต้องไปหาหนังสือนั่น
สวัสดี คุณเทสล่า
คุณคงไม่ว่าใช่มั้ย ที่เราจะทำให้เสาของคุณมีชีวิต
เขาว่าไง
หุบปาก
เทสล่าใช้เสานี้เพื่อปล่อยกระแสไฟฟ้า
แต่ฉันจะใช้เสานี้
เพื่อปล่อยเวทมนตร์ของฉัน ในแบบที่เขาไม่เคยคาดคิด
ต้องใช้อัจฉริยะ เพื่อรู้จักอัจฉริยะ
ตามมา วอลเตอร์
เรามีงานต้องทำ
ดีมาก ไปกันเถอะ
นี่บ้านของทอมมี่
ฉันว่าเราเคาะประตูมั้ย
เคาะดังๆ นะ เขาอยู่กับยายของเขา
ครับผม
เดี๋ยว ทุกคน ท่านอยู่นั่น
- ท่านหลับอยู่ - ฉันว่าเราคงต้องปลุกท่าน
- หวัดดี ตื่นสิ - หวัดดี
- หวัดดี คุณยายของทอมมี่
ท่านน่าจะหลับลึกเลย
มันล็อก
- หาทางเข้าอื่น แล้วเอาหนังสือนั่นมา - พี่จะทำอะไร
ฉันจะเฝ้าไม่ให้อะไรโผล่มา ทำเราตกใจ ไปสิ
ผมรักคุณยายครับ
อะไรเนี่ย
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเรา กำลังงัดเข้าบ้านคน
เฮ้ย พวกเขามีกัมมี่แบร์ด้วย
ใครสน เลิกเล่นสักที
เอามือออกไป
- แซม เลิกทำเป็นเล่น ไปเถอะ - โอเค ก็ได้
ดูนี่นะ วอลเตอร์
ทำไมต้องสร้าง ครอบครัวเล็กๆ ล่ะ วอลเตอร์
ในเมื่อเราปล่อยพลังของฉันไปได้ทุกที่
และทำให้ผีฮัลโลวีน ทุกตัวมีชีวิต
ใช่
คาร์รู มาร์รี โอดอนน่า โลมา...
โมลอนู คาร์ราโน่
คาร์รู มาร์รี...
โอดอนน่า โลมา โมลอนู คาร์ราโน่
- แซม ฉันเจอมันแล้ว - นายเจอมันแล้วเหรอ
"อาร์แอล สไตน์"
เราไม่เห็นตรงนั้นได้ไง
- นั่นไม่น่าใช่เรื่องดี - นั่นสิ เราไปกันเถอะ
- ออกทางหน้าต่างเหมือนเดิมเถอะ - ได้เลย
แซม
มือนี่จับมือของฉันไว้
- ดึงมันออกสิ ขว้างทิ้งไป - โอเค
แซม หันหลังไป
มันกำลังขยับอยู่
ซอนนี่ พวกมันก็แค่ขนมกัมมี่แบร์
พวกมันตัวน้อยน่ารักแบบนี้ พวกมันจะทำอะไรได้
ไง เจ้าหนูน้อย
แซม นายกินครอบครัวของพวกมัน ไปครึ่งนึง
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น
ทำไมพวกมันเดินมาหาเรา
โอเค เอาล่ะ พวกมันอาจแค่ อยากให้เราอยู่เล่นด้วย
ฝังมันซะ
พระเจ้า ทุกคนไปไหนหมด
- มีตัวนึงเกาะหลังของฉันอยู่ แซม - โอเคๆ
- ดึงแรงขึ้นอีก - ฉันพยายามอยู่
ไปที่หน้าต่าง แซม
ฉันกำลังไป
หยุดหัวเราะสักที
แซม ฉันต้องการความช่วยเหลือตรงนี้
ซอนนี่
สายเข้า แม่
แม่ เราถูกโจมตี
ซอนนี่ ลูกพูดเรื่องอะไร ซาราห์อยู่ไหน ใครโจมตีลูก
กัมมี่แบร์
ซอนนี่ ลูกพึมพำอะไร ขอพูดกับซาราห์หน่อย
ซอนนี่
อะไรเนี่ย
โอเค แค่นั้นแหละ อย่าออกจากบ้าน แม่กำลังกลับไป
ไม่นะๆ ไม่ๆ
ซอนนี่ ช่วยที
แซม ฉันกำลังไป
เร็วเข้า
ไม่ๆ ๆ แกไม่มีทางเอาตัวฉัน ไปได้แบบเป็นๆ หรอก
นั่นเป็นหนังสือโปรด เล่มใหม่ของฉัน
- นายโอเคมั้ย - ฉันคิดว่าโอเคนะ
ไปจากที่นี่กัน
พวกนายทำอะไรกันในนั้นเนี่ย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย แค่ถูกของว่างจานโปรดขย้ำ
เดี๋ยว หยุด หยุดนะ พวกนายพูดเรื่องอะไรกัน
ทุกอย่างมีชีวิต ซาราห์ แม้แต่ขนม
ใช่หนังสือเล่มนั้นหรือเปล่า อ่านมันเลยสิ
มีเรื่องที่พี่ต้องรู้ เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
อะไรเนี่ย
ระวัง
นั่นล่ะคำตอบ
นี่ไม่ใช่หนังสือปกติ ซาราห์
ใครเขียนหนังสือแบบนี้เนี่ย
อะไรเนี่ย
โอเค
ท่านั้นคุณซ้อมมาใช่มั้ย
ชุดเจ๋งสุดประจำคืนนี้เลยค่ะ คุณ
ไปสิ
ตำรวจ
ระวังๆ
นั่นไง ไปที่ซอยเถอะ มันโล่ง
เดี๋ยวๆ
เราต้องอ่านหนังสือแล้วหาวิธี ยุติเรื่องนี้ซะ ฉันขอดูหน่อย
"เกือบถึงวันฮัลโลวีน ในเมืองวอร์เดนคลิฟฟ์..." บลาๆ ๆ นี่ไง
"การแก้แค้นของเขา คือสร้างครอบครัว
ด้วยการทำให้ผีฮัลโลวีน มีชีวิต แต่มันไม่พอ"
ฉันว่าแบบนั้น ดูน่าจะแก้แค้นกันพอแล้วนะ
"เพราะเขาต้องการยิ่งกว่าครอบครัว เขาต้องการแม่
แผนของเขาคือ..."
คืออะไร อ่านต่อสิ
ฉันอ่านต่อไม่ได้
นั่นหน้าสุดท้ายแล้ว หนังสือนี่เขียนไม่จบ
อะไรเนี่ย
เจริญล่ะ เราจะเอายังไงต่อดี
สแลปปี้จะต้องไปหาแม่แน่
หนังสือนี่เป็นสิ่งเดียว ที่เราใช้หยุดเขาได้
เราต้องไปช่วยแม่ที่สถานพยาบาล
แม่ไม่อยู่ที่สถานพยาบาล
แล้วแม่อยู่ไหน
- แม่กำลังมาช่วยเราที่บ้าน - อะไรนะ
แม่โทรมา ตอนเราถูกกัมมี่แบร์โจมตี
ทำไมถึงรับโทรศัพท์ ในเวลาแบบนั้นล่ะ
เพราะไม่เหมือนพี่ไง ซาราห์ ฉันรับสายของแม่ตลอด
จริงเหรอ พูดให้ฉันรู้สึกผิดงั้นเหรอ
เราต้องหาแม่ของพวกนายให้เจอ ก่อนสแลปปี้ เร็ว ไปกันเถอะ
ทักษะการทำไม้ของนาย น่าประทับใจมาก
เยี่ยม
นี่จะใช้ได้ดีเลย
ฉันเคยทำงานในร้านฮาร์ดแวร์
- วอลเตอร์ มีสมาธิหน่อย - ครับ
ทีนี้ก็บอกลูกน้องของฉัน ให้นำตัวแม่ กับหนังสือนั่นมาให้ฉัน
ใช่
วิ่ง
หมอบ
ระวัง
อะไรวะเนี่ย
นั่นคุณปีเตอร์
- แา่งมากเจ้าตูบ - มันอยู่ข้างหลัง
อย่าฉี่ใส่ขาของฉันนะ
ช่วยด้วย
นั่นไงแม่ นั่นแม่ ไปเร็ว
เจ้าพวกเด็กเกเร
เด็กๆ ระวัง
ข้างหลังเธอ
เอาล่ะ เราได้โอกาสแล้ว
เอาหนังสือมาให้ฉัน ฉันจะปกป้องแม่
พวกนายไปเอาบันได แล้วไปเจอฉันที่ต้นไม้นั่น
- รอให้ปลอดภัยแล้วค่อยไป - โอเค
โอเคๆ
พระเจ้า เราจะตายกันหมด วิ่งหนีสุดชีวิตเลย
พระเจ้า
ไม่ใช่สัตว์ประหลาด
เอาล่ะ ไปได้
เร็วเข้า
หยุด
คำสั่งของฉันคือ อารักขาระเบียงนี่
ไม่จริงน่า
นายชอบแกะสลักฟักทองใช่มั้ย ดูซิว่านายทำอะไร กับเทอร์รี่ที่น่าสงสาร
ว่าไง ฉันกลม
จ่าสควอช ระดมยิง
- เราต้องหาทางเข้าอื่น - ไม่ นี่บ้านของฉัน
ฉันบาดเจ็บ ฉันต้องการหมอ
- นายจะทำอะไรน่ะ วางฉันลงนะ - สุขสันต์วันอีสเตอร์
อย่าๆ
เยี่ยม ไปกันเถอะ
ซาราห์ แม่เป็นห่วงมาก ลูกโอเคมั้ย
หนูสบายดี ทนไว้นะคะ
หนูจะพาแม่ลงมา หนูสัญญา แม่เชื่อใจหนูนะ
ลูกรัก ไม่ต้องห่วงแม่ หนีไปซ่อนซะ
ผีที่ 11 นาฬิกา
ไม่ๆ ๆ กลับมานี่นะ
นั่นหนังสือของฉัน
เราต้องไปแล้ว
- ซาราห์ - ซาราห์ ปล่อยมือจากผีนั่น
อย่าปล่อยผีนั่นนะ
- พี่โอเคมั้ย - ไม่ ผีนั่นได้หนังสือไปแล้ว
- แม่ - เด็กๆ ช่วยด้วย
ไม่นะๆ ไม่ๆ
- ซาราห์ - แม่
มันกำลังไป ห้องทดลองเทสล่า
สแลปปี้ทำให้เสามีชีวิต มันก็เลยเกิดเรื่องแบบนี้ไง
เราต้องหยุดเขา
ทุกคน
- ซอนนี่ เราจะทำยังไงดี - ฉันไม่รู้ พี่อายุมากกว่านี่
ไม่ๆ ๆ ฉันเอง คุณชู
คุณชูเหรอ
ตามฉันมา ไปห้องใต้ดิน ด่วน
อย่าทำม่านฟอยล์พังนะ ฉันเก็บมันไว้ใช้ปีหน้า ไปๆ ๆ
วอร์เดนคลิฟฟ์ 55 ไมล์
ขอฉันพูดให้เคลียร์นะ
ตอนนี้เราอยู่ในเรื่อง คืนอัศจรรย์ขนหัวลุกเหรอ
โอเค คุณเป็นแฟนพันธุ์แท้สินะ
นี่เป็นเรื่องที่เยี่ยมที่สุด ที่ฉันเคยได้ยินเลย
เดี๋ยวก่อน ฉันขอเดานะๆ ๆ
เรื่องมอนสเตอร์บลัด
ไม่ ตรงตัวเกินไป ใช่ นั่นสิ
เรื่องหุ่นไล่กาเดินเตร่ยามราตรี
ไม่ เรื่องฮัลโลวีน หลอน
ฉันไม่รู้จักเรื่องนั้นเลย มันจบยังไง
นั่นแหละปัญหา
มันไม่มีตอนจบ
สวัสดี คุณแม่
จำผมได้มั้ย
แม่วางผมบนตักของแม่
ให้ผมพูดคำน่ารักๆ
แม่เรียกผมว่าไงนะ "โบโบ้" เหรอ
พูดไม่ได้เหรอ
แม่ไม่ต้องห่วงนะ
จากนี้ไป ผมจะพูดแทนเราทั้งคู่เอง
ผมจะทำให้แม่ภูมิใจสุดๆ เลย แม่จ๋า
ออนาร์รัก อุโนลอม...
อามอล
แอนโนโด อิร์ราม
อูร์รัก
มันได้ผล
เยี่ยม
ฉันทึ่งไปหมดแล้ว
ฉันหมายถึงเราต้องสร้าง จุดจบในเรื่อง คืนอัศจรรย์ขนหัวลุก
นี่ไม่ใช่แบบฝึกหัดเขียนสร้างสรรค์นะ คุณชู สแลปปี้จับตัวแม่ของเราไป
ใช่ แล้วเธอก็ต้องไปช่วยแม่ของเธอ มันคือบทที่ 22 ไง
เด็กๆ ช่วยแม่ของพวกเขา จากหุ่นกระบอกปีศาจ
สิ่งเดียวที่หนูใช้ช่วยแม่ของหนูได้ คือหนังสือนั่นและหนูเสียมันไปแล้ว ก็...
ซาราห์ นี่ไม่ใช่ความผิดของพี่
ถ้าจะใช่ก็เป็นความผิดของฉัน
ฉันเจอหนังสือนั่น และทำให้สแลปปี้มีชีวิต
และฉันบอกสแลปปี้เรื่องเทสล่าด้วย
แม่ไว้ใจให้ฉันดูแลพวกนาย และฉันบอกแม่ว่าฉันจะช่วยแม่
ฉันทำพลาด
ฉันรู้ฉันชอบบอกว่า ฉันอยากไปใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย ใจจะขาด
แต่พวกนายคือชีวิตของฉัน
นี่เป็นจังหวะคืนอัศจรรย์ขนหัวลุก สุดคลาสสิก
เธอจำเรื่องเซย์ชีสแอนด์ดายได้มั้ย
- นี่ชีวิตจริงนะ ชู - ก็ได้
ทุกคน สแลปปี้ใช้เสาเทสล่า เพื่อเป็นพลังให้ฮัลโลวีน
ถ้าฉันเข้าไปในนั้นได้ ฉันอาจปิดมัน และเราจะช่วยแม่ได้
ใช่ แต่สัตว์ประหลาดอยู่ทุกที่เลย เราจะผ่านพวกมันไปได้ไง
ง่ายมาก
พรางตัวไง
ขอต้อนรับ สู่ห้องงานประดิษฐ์ของฉัน
แฟรงเกนสไตน์ แมรี่ เชลลี่ย์
ให้ตาย พวกมันยังอยู่เพียบ
มันได้ผลแฮะ
เร็วเข้า เราต้องรีบไปที่เสานั่น
เรามาถึงแล้ว ฉันใส่ชุดนี้แล้วมองแทบไม่เห็นเลย
- มันเจ๋งมั้ย มันเท่หรือเปล่า - นี่ เจ้าติ่ง ตั้งใจหน่อยสิ
จริงด้วย โทษที
ไปเถอะ
อย่าขยับ
มาเร็ว ไปกันเถอะ เร็วเข้า
ดูที่นี่สิ
น่ากลัวชะมัด
อยู่ใกล้ๆ กันไว้
ไม่แปลกที่เทสล่าทิ้งที่นี่ไป
พวกนายได้ยินนั่นมั้ย
มาเถอะ
ไปกันเถอะ
ไม่นะ
ไม่เอาฮัลโลวีน หลอนนะ
สมัยนั้นฉันเขียนได้ซ้ำซากมาก
ฉันนึกแล้วเชียว นึกแล้วว่าฉันคิดไอ้นั่นได้ก่อน
เจ้าหุ่นกระบอกหัวหมอนั่น กำลังเขียนตอนจบเอง
แต่ไม่ใช่ในหนังสือของฉัน ไม่มีทาง
เจ้าพวกตุ๊กตาโนม
อย่าบังอาจ
อยู่นิ่งๆ
ไอ้พวกบ้า
แม่มดก็มา
ไสหัวไป พวกแม่มด
ทุกคน นายได้ยินนั่นมั้ย
ยินดีต้อนรับ
สแลปปี้
วอลเตอร์เหรอ
แม่ของฉันอยู่ไหน
เธอหมายถึง แม่ของเราหรือเปล่า
ลูกรักของแม่มากันแล้ว
แม่ชอบเวลาที่ ครอบครัวมากันพร้อมหน้า
- แม่ - แกทำอะไรน่ะ
ฉันเคยมีพ่อ
เขาทำให้ฉันผิดหวัง
แต่รักของแม่ไม่มีเสื่อมคลาย
เปลี่ยนแม่กลับเหมือนเดิมซะ ไอ้โรคจิต
ฉันควรทำงั้นเหรอ
น่าเสียดายนะ ฉันมีแผนอื่นแล้ว
วอลเตอร์ ขอหนังสือหน่อย
เยี่ยม
เล่มนี้นะ
ไปเตรียมเสาซะ
ฉันจะทำสิ่งที่สไตน์ทำไม่ได้
เขียนหนังสือเล่มนี้ให้จบเสียที
ขอสปอยล์ก่อนนะ
หนังสือถูกทำลายบนเสานั่น
ส่วนครอบครัวฮัลโลวีนของฉัน จะอยู่ตลอดไป
คุณแม่ ผมฝากเลี้ยงเด็กๆ หน่อยนะ
ได้จ้ะ ลูกรัก
เราให้เขาทำลาย หนังสือนั่นไม่ได้
ซอนนี่ ปิดเครื่องนี่ซะ ฉันจะตามสแลปปี้ไป
ตอนนี้เหลือแค่แกกับฉันแล้ว สแลปปี้
ไม่ได้ยินเธอหรอก ฉันนำหน้าเธอมาไกลเกินไป
นี่คือจำนวนแอมแปร์ ส่วนนี่เป็นแรงดันโวลต์เหรอ
- สายไฟพวกนี้ดูสับสนชะมัด - แล้วทางนี้ล่ะ ดึงคันโยกลง
ไม่ๆ ๆ แซม อย่า
สแลปปี้วางกับดักไว้หมดแล้ว
ระวังนะ ซาราห์ ถ้าตกจากความสูงแค่นั้น คงน่าเสียดาย
ยังมีอีกเพียบเลยนะ
ซอนนี่ เร็วเข้า ปิดมันซะ
ไม่นะ
ซอนนี่ เร็วเข้า สแลปปี้อยู่บนยอดแล้ว ทำอะไรสักอย่างสิ
ฉันทำไม่ได้ แซม
ไม่เอาน่า ซอนนี่ นายเป็นเด็กที่ฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก
แซม แค่โครงงาน วิทยาศาสตร์เล็กๆ ของฉัน
ฉันยังทำไม่ได้เลย สแลปปี้ทำงานนั้น
ขนาดอันนั้นยังช็อตเลย
เดี๋ยวนะ นั่นไงล่ะ
เราเปิดมัน เปิดให้สุด เราจะทำให้ฟิวส์ระเบิด
- เยี่ยม - ฟิวส์อยู่ตรงนั้น
ทีนี้เพื่อเขียนตอนจบ และทำลายเมืองนี้
ไม่นะ
คิดว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่
เขียนตอนจบของฉันเอง
ขอสปอยล์หน่อยนะ ฉันจะช่วยเมืองนี้ และเอาแกกลับไปไว้ที่ของแก
เป็นอะไรล่ะ
นักเขียนสมองตื้อเหรอ
อีกแล้วเหรอ
- จับคันโยกนั่น ใช่ - อันนี้เหรอ
ฟังฉันนับนะ เราจะดันพร้อมกัน
- พร้อมมั้ย เอาเลย - พร้อม
เอาหนังสือนั่นมาให้ฉัน
แกไม่ได้หนังสือนี่ไปหรอก สแลปปี้
ฉันมีเพื่อนที่คงคิดอีกแบบนึง
ไม่มีที่ให้หนีแล้ว น้องสาว
ก็ได้ แกชนะ สแลปปี้
ฉันจะคืนหนังสือให้แก แต่แก ต้องเปลี่ยนแม่ของฉัน ให้เป็นเหมือนเดิม
ตกลง
ทุกอย่างจบบริบูรณ์ ตามสไตล์สแลปปี้
แกลืมไปอย่างนึง
อย่าตัดสินหนังสือจากปก
อะไรเนี่ย
แฟรงเกนสไตน์
ไม่นะ
โวลต์
ซอนนี่ เกิดอะไรขึ้น
แม่
เราต้องออกไปจากที่นี่
มันได้ผล
ลุยเลย เด็กๆ
สวัสดี
มีคนโทรหาผมหรือเปล่า
- ซาราห์ - แม่
สวัสดี
ผมได้ข้อความของคุณแล้ว ผมมาแล้ว
ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะโอเค
ผมอยากได้เครื่องพิมพ์ดีด อรรถาภิธาน ไดเอตโค้ก และที่เงียบๆ ให้ทำงาน
ถ้าได้เก้าอี้นุ่มๆ มีหมอนรองหลัง จะดีมาก
คุณคืออาร์แอล สไตน์เหรอ
ผมเหรอ เปล่า ผมดอกเตอร์ซูสส์ อาร์แอล สไตน์ไม่ว่าง
ใช่ ก็แหงสิ ผมอาร์แอล สไตน์
งั้นฉันว่านี่คงเป็นของคุณ
อย่าเปิดมันนะ
หนังสือเล่มแรกของผม
คุณรู้มั้ยว่าผมเขียนหนังสือเล่มนี้ ตอนผมอายุเท่าคุณ
เป็นผลงานของมือสมัครเล่น แต่ผมมั่นใจว่าพวกคุณจะเห็นด้วย
มันแสดงให้เห็นถึง สัญญาที่ปฏิเสธไม่ได้ ของนักเขียนหนุ่ม ผู้เรืองปัญญา
ทำไมคุณมีเครื่องพิมพ์ดีดด้วย
ผมกะจะใช้มันช่วยพวกคุณ
ถึงแม้คุณจะหาทาง ช่วยตัวเองได้แล้วก็เถอะ
- เครื่องพิมพ์ดีดเนี่ยนะ - มันเคยสำเร็จมาแล้ว
ครั้งนึง
อาจจะ 2 ครั้ง
อาจจะมากกว่านั้น
เคธี่
วอลเตอร์ ผู้จัดการร้านเฟร็ดฟาร์มาซี ดีใจที่ได้เจอคุณ
ไง ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมไม่รู้
วอลเตอร์ๆ คุณถูกเปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาด
คุณเป็นยักษ์ตัวเขียวน่าแาลียด คุณเป็นสมุนของสแลปปี้
อากาศแปรปรวนน่ะ มันแปรปรวนแบบแปลกๆ
แต่ทุกอย่าง กลับเป็นปกติแล้ว
อากาศแปรปรวนน่ะ มันแปรปรวนแบบแปลกๆ
- เสื้อของคุณไปโดนอะไรมา - ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ไม่มีสัตว์ประหลาดแล้ว ไปเลย ออลโลเฟย์
- อะไรนะ - หมายถึง "ตามมา" ภาษาพิกละติน
เด็กสมัยนี้เนี่ย
ตลกดี ที่บังเอิญมาเจอคุณ
ว่ามั้ยล่ะ ฉันหวังอยากให้เรา เจอกันนอกเวลางานมาตลอด
ผมก็เหมือนกัน
นี่ ถ้าอาทิตย์หน้าคุณว่าง คุณอยากไปกินมื้อค่ำด้วยกันมั้ย
- ได้สิ ได้ - ได้เหรอ ยอดไปเลย
พวกเขาจำเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ได้เลยเหรอ
ดูเหมือนการกลายร่าง จะลบความทรงจำของพวกเขา
คนที่ได้รับผลกระทบ จะจำอะไรไม่ได้เลย
ทอมมี่เหรอ
- นายเป็นอะไรมั้ย - พระเจ้า ทุกคน
ฉันฝันประหลาดมากๆ
ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอพวกนาย
นายรู้มั้ย ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้ แต่ฉันก็ดีใจที่เจอนาย ทอมมี่
เด็กร่วงจากฟ้า
งานของผมที่นี่เสร็จแล้ว
หนูก็เป็นนักเขียนนะคะ
นักเขียนที่ทะเยอทะยาน แต่สมองตื้ออยู่ตอนนี้
ผมเสียใจด้วยนะ
เรื่องสยองขวัญในโลกนี้ เทียบไม่ได้ กับความน่ากลัว ของหน้ากระดาษเปล่า
มีคำแนะนำเรื่องเรียงความ เข้ามหาวิทยาลัยมั้ยคะ
กฎในการเขียนข้อแรก เขียนในสิ่งที่คุณรู้
ผมใช้เวลา 30 ปี โดยที่ไม่รู้ว่า หนังสือเล่มนี้จะจบยังไง
แต่คุณรู้ว่า จะเขียนมันจนจบยังไงคืนนี้
ผมเชื่อในตัวคุณ
"เขียนในสิ่งที่คุณรู้"
"การบรรยายถึงครั้งที่คุณ เผชิญความกลัว ความท้าทายหรือล้มเหลว
ฉันว่าคนส่วนใหญ่ กลัวว่าจะไม่มีเรื่องราวให้เล่า
กลัวว่าเรา จะไม่มีเรื่องพิเศษ
และเมื่อเวลานั้นมาถึง เมื่อคุณไม่ได้คาดหวัง
คุณต้องก้าวขึ้นมา ไม่ว่าคุณจะกลัวสักแค่ไหน
แต่ฉันได้เรียนรู้ว่า บางครั้งความกลัวก็มีข้อดี
กลัวจะเสียคนที่เรารักไป
- หยุดๆ - หุ่นกระบอกไง
เอาจริงเหรอ
- นั่นไม่ตลกเลยนะ แม่ - เร็วไป
ไม่ ผมชอบมันนะ
นิโคลา เทสล่า วันวิทยาศาสตร์
- ยินดีด้วยนะ - ขอบคุณครับ ครูใหญ่แฮร์ริสัน
กลัวจะทำตามฝันของเราไม่สำเร็จ
เพราะช่วงเวลาเหล่านั้น จะย้ำเตือนเรา ว่าเรื่องของเรา พิเศษเพียงใด
- แด่เรา 2 คน - แน่นอน
- ไง ซาราห์ - ไงคะ คุณชู
ดูนี่นะ
ฉันชอบมันนะคะ
ใช่ ปีนี้ฉันทำเป็นสิ่งมีชีวิต ขนาดเท่าตัวจริงเลย ก็นะ เผื่อไว้น่ะ
พูดจริงนะ เธอก็รู้ว่าเรื่องอะไร
ค่ะ ไว้เจอกันนะคะ คุณชู
บาย
และบางที เมื่อคุณเผชิญความกลัวมากพอ
ชีวิตก็ไม่มีเรื่องน่ากลัวอะไรแล้ว
ไงจ๊ะ ลูกรัก
เกิดอะไรขึ้น
- หนูเข้าได้แล้ว - แม่ว่าแล้ว แม่รู้ว่าลูกต้องทำได้
แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
ฉันก็ภูมิใจมั้ง
- ขอบใจนะ ซอนนี่ - มานี่เลย กอดกันหน่อย
ยินดีด้วยนะ
นี่ ถอดเสื้อกันหนาวของลูกออกสิ หนุ่มๆ เอาของตกแต่งให้พี่หน่อย
ได้ๆ ๆ
แม่ดีใจมากเลย
- เอาอันนั้นมา - ดี ฉันชอบอันนั้น
ในที่สุดหนังสือเล่มใหม่ก็เสร็จ
เยี่ยม
สวัสดี คุณพ่อ
สแลปปี้ ฉันนึกว่านาย เข้าไปในหนังสือแล้ว
คนอื่นอาจจะโดน แต่ไม่ใช่ฉัน
ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ
นายก็รู้ว่าฉันรอดตลอดแหละ
นายเขียนให้ฉันเป็นแบบนั้น
ที่จริงฉันก็เขียนอะไรไว้ ตอนที่ฉันไม่อยู่น่ะ
และเดาสิ
นายคือตัวละครหลักด้วย
ไม่เชื่อ
ไม่นะ
นายลองใช้ชีวิตในหนังสือ สักพักบ้างสิ คุณพ่อ
เอามือออกไป
ว่าไง ดูเทียนฉันสิ
แสลปปี้ ฮัลโลวีน
แปลคำบรรยายไทยโดย ฌานตรัยรัตน์ วงศิริวรกุล
[THAI]